Fop-onderzoeken en fop-testwijzers

Ergert u zich ook weleens aan die onderzoeken die vooral een PR-doel dienen?  Ik zeker wel. Natuurlijk begrijp ook ik dat iedere organisatie zichzelf op de kaart wil zetten maar onderzoeken dienen (ook) een echt nut. En zeker wanneer ze over Soa’s gaan. Zo was er laatst een onderzoek van het RIVM dat naar mijn mening RIVM-onwaardig was. Men had onderzoek gedaan naar de informatievoorziening rondom Soa-zelftesten.

Ik moest even nadenken. Wat zegt zo’n onderzoek en waarom is het zo opgezet? Is het de informatievoorziening waar het om draait in de wereld van Soa-testen? Nee, natuurlijk niet. Of althans, er zijn veel belangrijkere zaken waar het hier om gaat. Heel veel mensen weten maar al te goed wanneer ze risico lopen en wanneer niet. Onderschat de kennis van onze jongeren niet, ze zijn handiger in het vinden van info dan wij (ikzelf ben inmiddels de 50 gepasseerd) vroeger waren. Informatie is er te kust en te keur en kan ten alle tijden worden opgevraagd. Bij Soa-testen speelt de betrouwbaarheid volgens mij de grootste rol. Iemand moet weten dat een test betrouwbaar is! Pas dan heeft testen immers zin. En die betrouwbaarheid is voor de consument een apart begrip.

Het RIVM maakt het zich erg gemakkelijk, want betrouwbaarheid is namelijk niet zomaar te meten. Dit vergt gedegen wetenschappelijk onderzoek, wat bovendien kwantitatief van aard is en waarbij er veel geëxperimenteerd dient te worden. Dit kost tijd en geld. Maar nee, het RIVM doet een onderzoekje en bekijkt letterlijk een dertigtal websites naar welke informatie ze bieden. Leuk wellicht, maar het zegt dus niets over waar u wel en waar u niet betrouwbaar kunt testen. Zonde, want zo weet u als consument nog steeds niets. Misschien moet het RIVM de eigen informatievoorziening wat beter onderzoeken 🙂

Soa-testwijzer

Uit het onderzoek blijkt dat zowel het RIVM als Soa aids Nederland enorm veel waarde hechten aan zogenaamde ‘testwijzers’. Dit zijn eigenlijk gewoon online vragenlijstjes die bepalen welke Soa-test u nodig heeft. Klinkt leuk toch? Maar helaas blijkt dat het RIVM zich hier ook makkelijk vanaf maakt. Men kijkt namelijk niet naar de inhoud van die testwijzers maar alleen naar het simpele feit of een site deze testwijzer wel of niet aanbiedt. Zo zijn er Soa-testers die oprecht beweren dat je als vrouw op Hiv getest dient te worden als je een keer onveilige vaginale seks hebt gehad… In de heterowereld wordt niet standaard op Hiv getest, laat staan na een keer onveilige seks. Er is echt meer risico nodig om uzelf op Hiv te laten testen. Natuurlijk mag het altijd maar een huisarts of GGD-arts zal u niet aanraden op Hiv te testen na een keertje onveilige seks.

Een testwijzer dient, net als een onderzoek, een nut en mag geen commercieel instrument worden om eerst angst te zaaien en vervolgens veel te verkopen. Kennelijk onderzocht het RIVM dit ook niet.

Het volledige onderzoek lijkt mij eerlijk gezegd het werk van een stagiair waarbij het RIVM vooral even snel iets moest publiceren over een opkomende markt. Inhoudelijk stelt het niets voor. Een gemiste kans. Want in deze opkomende markt van soa-zelftesten draait het om betrouwbaarheid. Bij welke aanbieders toont de test nou datgene aan waarvoor ie bedoeld is? Dat weet u nu nog steeds niet…

1 Reageer op Fop-onderzoeken en fop-testwijzers

  1. Mee eens. Maar het RIVM staat binnen de lab wereld nou ook niet echt bekend als leidend. Wij hebben vaker onderzoekjes voorbij zien komen waarbij ieder academicus zich inderdaad het nut afvroeg.

Reageer

Emailadres wordt niet getoond.


*